Από ένα οικόπεδο θέλετε να στρίψετε στο οδόστρωμα, περνώντας πάνω από το πεζοδρόμιο. Τι πρέπει να προσέχετε;

Όταν βγαίνεις από οικόπεδο/αυλή/χώρο στάθμευσης και για να μπεις στο οδόστρωμα περνάς πάνω από πεζοδρόμιο, στη Γερμανία αυτό θεωρείται «είσοδος στην κυκλοφορία» και έχεις αυξημένη υποχρέωση προσοχής. Πρέπει να δώσεις απόλυτη προτεραιότητα σε όσους κινούνται στο πεζοδρόμιο και να τους προστατεύσεις: πεζούς, παιδιά, άτομα με καρότσι, χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου και επίσης ποδηλάτες/πατίνια που κινούνται πάνω σε πεζοδρόμιο ή σε διάβαση που τέμνει την έξοδό σου. Η βασική αρχή είναι ότι δεν επιτρέπεται ούτε να τους αναγκάσεις να σταματήσουν/να κάνουν στην άκρη ούτε να τους αιφνιδιάσεις.

Γι’ αυτό είναι σωστό το 1: κινείσαι πολύ αργά, έτοιμος να σταματήσεις πριν από το πεζοδρόμιο, κοιτάς προσεκτικά και προς τις δύο κατευθύνσεις (και συχνά «διπλό κοίταγμα», γιατί μπορεί να έρθει κάποιος γρήγορα), και περνάς μόνο όταν είναι σίγουρα ελεύθερο.

Είναι σωστό και το 2, γιατί αν δεν έχεις επαρκή ορατότητα (π.χ. φράχτης, θάμνοι, παρκαρισμένα, στενή έξοδος), μπορεί να χρειάζεται καθοδήγηση από συνοδηγό/άλλο άτομο ώστε να αποφευχθεί κίνδυνος για τους πεζούς και τους λοιπούς χρήστες του πεζοδρομίου. Δεν είναι υποχρεωτικό πάντα, αλλά πρέπει να το εξετάζεις όταν η κατάσταση δεν σου επιτρέπει να ελέγξεις με ασφάλεια.

Το 3 δεν ισχύει ως «πάντα πρώτα τα οχήματα στο οδόστρωμα», γιατί σε αυτή την περίπτωση η κρίσιμη προτεραιότητα είναι πρώτα να μην εμποδίσεις/θέσεις σε κίνδυνο όσους βρίσκονται στο πεζοδρόμιο. Φυσικά, αφού εξασφαλίσεις το πεζοδρόμιο, μετά ελέγχεις και το οδόστρωμα και μπαίνεις μόνο όταν είναι ασφαλές, αλλά η ιδέα ότι «πάντα πρώτα» κοιτάς τα οχήματα είναι λάθος και σε τέτοιες ερωτήσεις σε οδηγεί σε επικίνδυνο συμπέρασμα.

Κανόνας για να το θυμάσαι: από ιδιωτικό χώρο προς δρόμο = εσύ υποχωρείς σε όλους και ειδικά σε όσους είναι στο πεζοδρόμιο· αν δεν βλέπεις καλά, βρίσκεις τρόπο να εξασφαλίσεις καθοδήγηση ή σταματάς και προχωράς μόνο όταν είσαι σίγουρος.